REOB (rebirth Origin vampire)Chapter one original Plot :P'AKE , NESrenew:cheeseพระจันทร์เต็มดวง..ถนนเส้นเล็กๆในซอยที่ไม่มีไฟถนนมีแสงสว่างเล็กน้อยจากพระจันทร์ทำให้เหนร่างของคน 2 คนที่เดินอย่างเชื่องช้า มาตามถนน
กลิ่นคาวเลือดตลบอบอวลไปหมด หยดเลือดอุ่นๆหยดแหมะไปตามทางที่ทั้ง 2 เดินผ่านไป
..."โอ้ยย...~ เกด เราไปต่อไม่ไหวแล้ว" คนหนึ่งในนั้นพูดแล้วก้ทิ้งตัวลงนั่งบนพื้นถนนเย็นๆแล้วก้ชันเข่าขึ้นนั่ง
"เฮ้ยยยย ต้องไหวดิวะ อีกนิดเดียวก้ถึงโรงเรียนแล้ว เหนมั้ย..."
อีกคนหนึงหรือเกดฉุดแขนเพื่อนของเธอให้ลุกขึ้น แต่ร่างนั้นไม่ลุกตามแรงฉุด
"เกด เราไปต่อไม่ไหวแล้ว... เหนมั้ยว่าตัวเรากลายเปนหินไปเกินครึ่งแล้ว.. แวมไพร์สายพันธุ์เก่าอย่างเราน่ะ คงไม่รอดแน่ๆ.."
เขานั่งลงที่เดิม เกดยังไม่ลดละความพยายามและฉุดต่อไป
"เฮ้ยน่า... เอาน่า ๆเอ็ด พยายามหน่อยสิ"
เกดฉุดเอ็ดแต่เขาไม่ขยับไปไหน ขาทั้งสองข้างกลายเปนหินสีเทาแข็งและลามมาถึงส่วนคอ
"เกด เทอน่ะรีบๆไปเหอะ เดี๋ยวพวกนั้นก้ตามมาเจอหรอก"
เขาผลักๆเกดออกไป พวกนั้นที่เอ็ดหมายถึงคือพวกแวมไพร์ตัวอื่นๆ ที่ตามล่าทั้ง 2 เกดและเอ็ด แอบหนีออกมาจากคุกแวมไพรืเพื่อที่จะมาตามหาคนๆหนึ่ง
คนที่จะสามารถช่วยพวกเขา .. แวมไพร์สายพันธุ์เก่าได้
แวมไพร์นั้นแบ่งเปน 2 สายพันธุ์ คือสายพันธุ์เก่า และสายพันธุ์ใหม่
พันธุ์เก่าก้คือแวมไพร์เหมือนในหนัง... หรือหนังสือทั่วไป ที่กลัวไม้กางเขน แพ้แดด และกระเทียม แถมยังแปลงร่างได้แค่เปนค้างคาว เลือดก้ต้องกินเปนปริมาณทีละมากๆ บ่อยครั้งและอ่อนแอมากกว่าพวกพันธุ์ใหม่
ส่วนแวมไพร์พันธุ์ใหม่ เปนพวกที่เกิดจากวิชาเวทย์มนต์โบราณ(โอมม มะลึกกึ้กปรึ๋ย - -) ผสมกับวิเคมีสมัยใหม่(MSเดลต้าt>L>S อ๊ากก สยองว่ะ)
ทำให้เกิดการกลายพันธุ์ เปนแวมไพร์พันธุ์ใหม่ที่เก่งกว่าเดิมหลายเท่า
*แกร่ก...*
เสียงอะไรบางอย่างเคลือนไหวอยู่หลังเกดและเอ้ด ทั้ง 2 หันกลับไปทันทีด้วยความตกใจ
"เอ็ด.. นั่นมัน....."
เกดหน้าซีดเปนจิ้งจกทันที หลังกำแพงมีร่างของคนกลุ่มหนึ่งโผล่ออกมา พวกเขาคือ.. กลุ่มคนที่มาตามล่าเกดกับเอ็ดนั่นเอง
เกดคว้าไหล่เอ็ดแล้วจับลากไปตามถนนอย่างยากเย็นเพื่อให้หนีไปให้ไกลพวกนั้นมากที่สุด เธอพยายามดึงเอ็ดไปตามถนน แต่ทันไดนั้นเกดก้รู้สึกว่ามีลมพัดผ่านผมของเธอไปวูบหนึ่ง เกดหันควับไปตามสัญชาติญาณ
"หนีมาไกลจังนะครับคุนเกด"
"กรี๊ดดดด~"
เกดร้องลั่นพลางก้มหัวหลบใบมีดแหลมที่พุ่งตรงมีที่คอเธออย่างฉิวเฉียด มีดพลาดคอของเกดไป เกดตีลังกาถอยหลังออกไปให้ไกลจากเจ้าของมีดเล่มนั้น
เขาเปนเด็กชายหน้าตาดี ผมสีฟ้าอ่อนยาวละตาดูน่ารำคานแทน
"แก.. อย่าเข้ามาใกล้ชั้นนะ" เกดขู่ เธอคว้าปืนโคลท์เลดี้(Coltlady)ออกมาจ่อไปที่ร่างของเด็กชายตรงหน้า
"ทำไมล่ะ??"
**ฟวับบบบบ**
ใบมีดพุ่งเฉียดเกดไปอีกครั้ง เธอกระโดดขึ้นไปหลบบนเสาไฟฟ้าที่มกล้ตัวที่สุด แต่ขายังไม่ทันจะแตะลงบนเสา มีดอีกเล่มก้พุ่งตรงมาที่ขาเกดทันที
*ฉึก!*
มีดเสียบเข้าที่ขาเกดพอดีเป๊ะ เธอเสียศูนย์กลางอากาศแล้วพุ่งไปชนกำแพงสังกะสีล้มรเนระนาด
เด็กคนนั้นโผล่มาข้างหลังเกดอีกครั้งก่อนที่จะเตรียมเงื้อมีดขึ้น เกดหลับตาปี๋ >__<
*ฝิ้งงง~*
มมีดโดนปัดออกไปด้วยอะไรบางอย่าง แล้วร่างของเด็กชายคนนั้นก้ถูกกระแทกกระเดนไปชนกับพวกของเขาอีก 2-3 คนโดยฝีมือของชายร่างสูง
เกดลืมตาขึ้นมองคนที่เดพิ่งจะช่วยเธอไว้เมื่อกี้
"รึว่า... เอก???!!!"
--------------------------------------------
โรงเรียน มัธยม DF(define muppet) School เปิดเทอมวันแรก วิชาแรก
ห้องม.5/4 สายศิลป์-คำนวน
หัวหน้าห้อง:นักเรียนทั้งหมด.. ตรง~!
..:ซา...หวาด...ดี...ค๊าบ..บบ.../ค่า..าา..าา..
อาจาน:สวัสีดีครับนร.ทุกคน นั่งที่ได้ อาจารย์หนุ่มรูปงาม(?)ร่างสูง ผมดำ มีแผลเปนที่ใบหน้าดูลึกลับน่าเคารพพูดด้วยเสียงดังพอที่จะให้นร.ทั้งหมดได้ยินได้ เขาคืออาจารย์เอกผู้สอนวิชาประวัติศาสตร์แห่งร.ร.นี้นั่นเอง ฝีมือการปาชอลคใส่นร.ของเขาเปนที่เลืองลือยิ่งนัก ฮ่าๆๆๆ แต่สำหรับนร.ม.5/4 นี่เปนครั้งแรกที่พวกเขาจะได้เรียนกับอาจานผู้นี้
จารย์เอก:ครับ ก้อสวัสดีนักเรียนทุกคน คิดว่าทุกคนคงจะรู้จักผม และ... ฝีมือการปาชอลคของผมแล้ว เพระฉะนั้น เรามาเข้าบทเรียนกันเลยนะครับ(เสียงโห่จากรอบห้อง) เปิดไปหน้า 394 ครับ..
............"คร่อกกกก......กกกกกก........"............
"....................-O-................."<< สีหน้าของทุกคนในห้อง อาจารย์เอกขวมดคิ้วทันทีก่อนที่จะหันหน้าไร้ซึ่งอารมณ์ไปที่โต๊ะเรียนแถวที่ 4 จากหลังห้องที่มีนร.ชายผมดำยุ่งเหยิงคนนึงนอนฟุบอยู่และส่งเสียงกรนอย่างไม่อายใคร.. นักเรียนหญิงที่นั่งข้างๆเขา(ร.ร.นี้นั่งเปนแถวเดี่ยว ) รีบยื่นนิ้วไปสะกิดปลุกเขาทันที
"เนสๆ... ตื่นๆ เนสๆๆๆ"
เธอเอานิ้วจิ้มเนสอย่างไม่ปราณี แต่เนสก้ยังไม่ยอมตื่นอยู่นั่นเอง อาจารย์เอกเลิกคิ้วมองเนสด้วยความไม่พอใจก่อนที่จะหยิบชลอคมาอันนึง และเล็งด้วยตาที่คมกริบ นร.ในห้องต่างพากันปิดปากด้วยคึวามตื่นเต้น เร้าจายยยยยยย และแล้วววววววววววว............
*ฟ้าวววววววววววววววววววววววววววว ปั้ก~! *
"อุ่ก... โขลกๆ แค่กๆๆๆๆ"
ชลอคขาวโดนดีดเข้าปากเนสพอดี เขาเลืมตาตื่นขึ้นมาแล้วสำลักผงชลอคที่เข้าปากพลางทำหน้าหย๊ๆ ก่อนที่จะหันไปทางนร.หญิงสีน้ำตาลยาวมีกระเต็มหน้าที่จิ้มปลุกเขาเมื่อกี้ (แต่ไม่สำเร็จ)
"ทำไมไม่ปลุกเราฟระชีส -*-"
"เราปลุกแล้วย่ะแต่ไม่ตื่นเองหนิ = 3 ="
ชีสทำหน้าบู่วใส่พอดีกับที่อาจารย์เอกเรียกชื่อเนสพอดี เขาหันไปทางอาจาน
"ค๊าบ...."
เนสมองสบตาอาจารย์พอดี ตาของเขามีแววแปลกๆอาจารย์ทำหน้าตาตกใจเล้กน้อยก่อนที่จะตีหน้าขรึมเหมือนเดิม
"เลิกเรียนแล้วมาที่ห้องครูด้วยนะ..." อาจารย์เอกพูดก่อนที่จะหันกลับไปสอนอีกครั้ง
'เด็กคนนี้... หรือว่า..??'อาจารย์เอกคิดในใจ
"เหนมั้ยสมน้ำหน้าบอกแล้วว่าอย่าเอาแต่เล่นเกมจนดึก เหนมั้ยล่ะ ชลอคอาหร่ายมั้ยล่ะยะ"
"เล่นจนดึกอารัย ใครกานแน่ชวนเรานอนดึกห่ะ - -*"
"เราป่าวชวนนะเนสแหละนอนดึกเอง"
"ชวน"
"ป่าวชวน"
"ชวน"
"ปบอกว่าป่าวก้ป่าวสิ"
-
-
-(บทพูดเมื่อกี้... เพิ่มเนื้อที่ฟิคเฉยๆ ฮ่าๆๆๆๆๆ)
*กริ๊งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง*
กระดิ่งบอกเลิกเรียนดัง นร.ทุกคนลุกขึ้นทันที
อาจารย์:อย่าลืมไปอ่านบท 6 มาล่วงหน้าล่ะ และ รัชชานนท์ ตามครูมา"
อาจารย์เดินออกจากห้องไปโดยที่มีเนสเดินตามหลังไปด้วย
ทันทีที่เนสเดินออกจากห้องไป ชายผมแดงคนนึงก้เดินเข้ามาทันที
"ชีส เนสเดินตามครูไปไหนอ่ะ"
"ไม่รู้สิเกม ไปห้องพักครูมั้ง"
ชีสตอบเพื่อนของเธอที่ชื่อเกม เขามองตามเนสที่เข้าไปในห้องพักครูอย่างซีเรียสอยู่แปปนึงก่อนที่จะหันกลับมาทางชีส
"ไปแอบฟังกันเหอะชีส"
พูดจบเกมก้เดินออกไป มีชีสวิ่งตามไป
ชีสและเกม... กำลังจะได้ยินอะไรบางอย่างที่ไม่สมควรจะได้ยินเข้าให้แล้ว
แล้วมันคืออะไรน่ะเหรอ
ติดตามอ่านต่อตอนหน้าสิฟระ - -*
Cheese*
